De wereld is een bol, onze pupillen kijken verbaasd in het rond. Een schilderij zou daarom cirkelvormig kunnen zijn, maar het is een raam en geen patrijspoort. Pointillisme (denk aan Paul Signac en Georges Seurat) bevrijdt de vorm van haar massa. Aanvankelijk was de geschilderde voorstelling een weergave van het licht. Daarna wordt de blik ingezoomd. De kleurdeeltjes worden autonome beeldmiddelen die de wisselwerking tussen contrasterende kleuren weergeven: Bridget Riley, Jerry Zeniuk, Damien Hirst, of de rastervelden die Roy Lichtenstein met ironie inzet. In deze week, die vertrekt vanuit het pointillisme, schilderen we om de dingen heen in een spel van licht en kleur, een weg naar abstractie.